ای ایمنی بخش ترین

چرا از مرگ مي ترسيد ؟
چرا زين خواب جان آرام شيرين روي گردانيد ؟
چرا آغوش گرم مرگ را افسانه مي دانيد ؟

- مپنداريد بوم نااميدي باز ،
به بام خاطر من مي كند پرواز ،
مپنداريد جام جانم از اندوه لبريز است .
مگوييد اين سخن تلخ و غم انگيز است –

مگر مي اين چراغ بزم جان مستي نمي آرد ؟
مگر افيون افسون كار
نهال بيخودي را در زمين جان نمي كارد ؟
مگر اين مي پرستي ها و مستي ها
براي يك نفس آسودگي از رنج هستي نيست ؟
مگر دنبال آرامش نمي گرديد ؟
چرا از مرگ مي ترسيد ؟

كجا آرامشي از مرگ خوش تر كس تواند ديد ؟
مي و افيون فريبي تيزبال وتند پروازند
اگر درمان اندوهند ،
خماري جانگزا دارند .

نمي بخشند جان خسته را آرامش جاويد
خوش آن مستي كه هشياري نمي بيند !

چرا از مرگ مي ترسيد ؟
چرا آغوش گرم مرگ را افسانه مي دانيد ؟
بهشت جاودان آنجاست .
جهان آنجا و جان آنجاست
گران خواب ابد ، در بستر گلبوي مرگ مهربان ، آنجاست !
سكوت جاوداني پاسدار شهر خاموشي ست .

همه ذرات هستي ، محو در روياي بي رنگ فراموشي ست .
نه فريادي ، نه آهنگي ، نه آوايي ،
نه ديروزي ، نه امروزي ، نه فردايي ،
زمان در خواب بي فرجام ،
خوش آن خوابي كه بيداري نمي بيند !

سر از بالين اندوه گران خويش برداريد
در اين دوران كه از آزادگي نام و نشاني نيست
در اين دوران كه هرجا ” هركه را زر در ترازو ،
زور در بازوست “ جهان را دست اين نامردم صد رنگ بسپاريد
كه كام از يكدگر گيرند و خون يكدگر ريزند
درين غوغا فرو مانند و غوغاها برانگيزند .

سر از بالين اندوه گران خويش برداريد
همه ، بر آستان مرگ راحت ، سر فرود آريد
چرا آغوش گرم مرگ را افسانه مي دانيد ؟
چرا زين خواب جان آرام شيرين روي گردانيد ؟
چرا از مرگ مي ترسيد ؟

ای تنها زنده کننده

آیینه بود آب

از بیکران دریا ، خورشید می دمید.

زیبا ی من شکوه شکفتن را

در آسمان و آینه می دید.

اینک:

سه آفتاب!

ای عاشق ترین

براستیکه ما آن را در شب قدر نازل کردیم

و چه دانایت نمود که شب قدر چیست؟

شب قدر از هزار ماه بهتر است!

در آن فرشتگان و روح به فرمان پروردگارشان

برای هر امری فرود آیند

آن تا طلوع صبح، سلام است.

خدایا،  یتیمان کوفه امشب همچنان منتظرند...

 نادِ عَلیاً مَظهَرَالعَجائِب تَجِدهُ عَوَناً لَکَ فِی النَوّائِب

علی (ع) را بخوان که جلوه گر شگفتیهاست  او را در سختیها یاور خودت می یابی

 لی اِلیَ اللهِ حاجَتی وَعَلَیهِ مُعَوَّلی کُلَّما اَمَرتَهُ وَرَمَیتَ مُنقَضی فی ظِللّ اللهِ وَیُضِلل اللهُ

مرا بسوی الله نیازی است و تکیه گاه من خداست هر امری را که انجام دادم و هر کاری را که کردم     در سایه خدا منقضی شد و الله بر من سایه انداخت

 لی اَدعُوکَ کُلَّ هَمٍ وَغَمًّ سَیَنجَلی

ای الله ترا میخوانم تا همه گرفتاریها و ناراحتیهای من بزودی از بین برود

 بِعَظَمَتِکَ یا اللهُ بِنُبُوَّتِکَ یامُحَمَّدَ بِوَلایَتِکَ یاعَلِیُّ یاعَلِیُّ یاعَلِیُّ

(و گواهی میدهم) به بزرگواریت ای الله به پیامبریت ای محمد

 به ولایتت ای علی ای علی ای علی...

ای آفریننده کلمه خدا و روح خدا

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ

 الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ

وَهُمْ رَاكِعُونَ

۵:۵۵

ولى شما تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده‏اند

 همان كسانى كه نماز برپا مى‏دارند و در حال ركوع زكات مى‏دهند

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را

که به ما سوا فکندی همه سایه هما را

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین

به علی شناختم من به خدا قسم خدا را

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

چو علی گرفته باشد سر چشمه بقا را

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ار نه دوزخ

به شرار قهر سوزد همه جان ما سوا را

برو ای گدای مسکین در خانه علی زن

که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من

چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا

به جز از علی که آرد پسری ابولعجائب

که علم کند به عالم شهدای کربلا را

چو به دوست عهد بندد زمیان پاکبازان

چو علی که می تواند که به سر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحیرم چه نامم شه ملک لا فتی را

به دوچشم خونفشانم هله ای نسیم رحمت

که زکوی او غباری به من آر توتیا را

به امید آن که شاید برسد به خاک پایت

چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را

چو تویی فضای گردان به دعای مستمندان

که زجان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چو نای هر دم زنوای شوق او دم

که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را :

«همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

به پیام آشنایی بنوازد آشنا را »

زنوای مرغ یاحق بشنو که در دل شب

غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا

... آهنگ زیر تقدیم به روح بزرگوار علی ...

     اگر الله بخواهد وجود مبارکش سرمشق زندگی ما باشد:

             ای دلربای دلربا...           

ای صابرترین

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ

 وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِكُم

 مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء وَزُلْزِلُواْ

حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ

 مَتَى نَصْرُ اللّهِ

 أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِيبٌ

۲:۲۱۴

آيا پنداشتيد كه داخل بهشت مى‏شويد

 و حال آنكه هنوز مانند آنچه بر پيشينيان شما آمد بر شما نيامده است

 آنان دچار سختى و زيان شدند و به تكان درآمدند

 تا جايى كه پيامبر و كسانى كه با وى ايمان آورده بودند گفتند

 پيروزى خدا كى خواهد بود

آگاه باشید كه پيروزى خدا نزديك است

راه بهشت آسمان از جهنم زمین میگذرد.

ای دلیل بودن

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ

وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ

 وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ

سوره ق آیه ۱۶

و ما انسان را آفريده‏ايم

 و مى‏دانيم كه نفس او چه وسوسه‏اى به او مى‏كند

 و ما از شاهرگ به او نزديكتريم

کلام یاور دین :

من عرف نفسه فقد عرف ربه

تا تنها ترین تنها نشویم تنها ترین تنها را در نمی یابیم

______________________
برای اینکه بت پرست نباشی،
کافی نیست که بت ها را
شکسته باشی
بایستی خوی بت پرستی را
ترک گفته باشی.

______________________

دوستون دارررررررررررررررررررررررررررررم

---

پيوندهای روزانه

نوشته های پیشین

آرشيو موضوعی

پيوندها

طراح قالب

امکانان